Kittens Layla week 6 brought to you by Baba

Hallo allemaal,

Ik ben er weer met een update van ons leventje bij Anneke & Richard. Deze week was weer een erg drukke week voor ons. We moesten weer van alles ontdekken en uiteraard moesten we ons ook weer overal mee bemoeien.

Om te beginnen worden we al wat lastiger met het eten. Niet alles is meer goed genoeg voor ons. De kittenpap mag wat ons betreft wel wat meer smaak, dus daar moeten Anneke en Richard dan weer iets door heen doen om het op smaak te maken. Dat is lastig, maar ja, we zijn al eeeerg groot. Het grote feest begint natuurlijk pas als mamma’s eten opgediend wordt. Dat is altijd erg lekker. Het schijnt iets van Felina Porta 21 te heten en is natuurlijk veel duurder dan normaal blikvoer van de Appie en dus moet het ook wel veel beter zijn voor ons. Ondertussen roepen ze al af en toe dat wij hun de oren van het hoofd eten, wat natuurlijk onzin is want wij lusten helemaal geen oren.

We mogen ook al heel veel buiten de kooi komen om te spelen en dat is natuurlijk erg leuk. Kijani en ikzelf kunnen al met gemak op de bank komen. Mijn zusjes hebben daar wat meer moeite mee, maar die redden de klim ook al. De bank is lekker groot en lekker zacht. Uiteraard is het uitzicht ook veel beter als je lekker hoog zit. Lubaya is zelfs al een keer in slaap gevallen helemaal bovenop de bank.

Ik had vorige keer ook gezegd dat Anneke & Richard de kamer hadden afgeschermd met een plank en een kamerscherm. Ik had gedacht dat de plank de makkelijkste hindernis zou zijn. Ik moet bekennen dat ik mij daar vergist heb. Als je namelijk even tegen het kamerscherm duwt dan schuif je die zo aan de kant. Er ontstaat dan een kiertje en daar passen wij met het grootste gemak door heen. Af en toe krijgen we ook nog hulp van pap of van een van onze tantes. Die willen namelijk ook liever niet omlopen en die krijgen het scherm wel helemaal makkelijk aan de kant. Tja en dan is de wereld weer een stuk groter. De hele weg naar de plek waar ons eten wordt gemaakt is dan helemaal vrij en wij kunnen weer een stuk verder rennen. Achter de bank staat ook nog eens een erg vreemd ding. Het lijkt op een groot wiel en onze tantes lopen er dan in. Een van ons heeft het ook al geprobeerd en dat ging erg goed, maar toen tante Duvessa wou helpen was het wat lastiger, dat viel niet bij te benen en voor je het weet hang je op de kop. Gelukkig was Anneke in de buurt voor de redding.

Vandaag hebben we ook weer allerlei nieuwe speeltjes gekregen. Dat was vast en zeker om het schuldgevoel af te kopen. We kregen namelijk weer iets in onze mond gestopt met de mededeling “dat is goed voor jullie, het is tegen de wormpjes”. Daar ben ik het uiteraard nog steeds niet mee eens. Ik bleef maar roepen “IK HEB GEEN WORMPJES, GA WEG”, maar het mocht niet baten. Maar zoals gezegd, wel nieuwe speeltjes. Als eerste een tunnel waar we lekker door heen kunnen lopen en als tweede een soort speelveld met allerlei leuke dingen erop. Anneke en Richard hebben beloofd dat ze ons daar heel vaak mee laten spelen, dus op de webcam zal die wel te zien zijn en anders zorg ik er wel voor dat er foto’s komen.

Zo, het is weer tijd om te gaan. Volgende week is er weer een verslag van onze avonturen, eens kijken wat voor kattenkwaad we weer uit kunnen halen.

Groetjes,

Baba

 

 


  Hi everybody,I am back again with an update of our live with Anneke & Richard. It was a very busy week this week. We had to discover all sorts of things and of course we had to stick our noses in everything.To start of with, we are beginning to become more demanding concerning our food. Not everything is good enough for us. The kitten porridge could use a bit more flavour, so Anneke and Richard have to mix something into our porridge to get it a bit more tasty. That is a bit of a nuisance of course, but we are already soooo big. But the feast really starts when moms food comes to the table, that tastes very very good. Apparently it is something called Felina Porta 21, which of course is more expensive as normal canned food from the grocery store, so it has to be much better for us. In the meantime Anneke  and Richard are saying now and then that we “eat he ears from their heads” that is a Dutch saying, but nevertheless it is nonsense as we do not like ears for dinner (or lunch or breakfast).We are already allowed to play outside our cage a lot and that is a lot of fun of course. Kijani and myself already discovered how we can climb on the couch. For my sisters it is a bit of an effort to get on the couch to, but they also can get there. The couch is very big and very soft. The view is also a lot better up there. Lubaya already managed to fall asleep on top of the couch.Last time I also mentioned that Anneke & Richard blocked the living room with a board and a room divider. I thought that the board would be the easiest to master, but I was wrong. We found out that if you push against the room divider it moves and then you can very easily walk past it. Now and then we also get help from our dad or our aunties. They also do not like to get somewhere and then take the long route and they can push aside the divider even easier. And then the world gets a lot bigger. The road to the place where our food is being prepared is open. Behind the couch is also some strange thing. It looks like some kind of big wheel and our aunts are walking in there. One of us already tried that thing and it went very well, but when auntie Duvessa wanted to help it became a lot harder. She walks a lot faster and before you know it you are upside down. Fortunately Anneke was in the neighbourhood for a rescue.Today we got a lot of new toys. That was probably to ease the guilt, because They put something in our mouths together with the remark “that is good for you it is against the little worms”. Of course I still do not agree with that. I kept shouting “I DO NOT HAVE WORMS, GO AWAY”, but unfortunately that did not help. As already mentioned we got a lot of new toys. First we got a tunnel wher we can walk inside. Secondly we got a playing plaid with all kind of thing on there. Anneke en Richard promised that we could play a lot with these toys, so you can see them on the webcam, or I will have them take some pictures. So, it is time to go. Next week you can read the next report of our adventures and our mischief.Greetings,Baba
 
 
 


Lubaya

Babangida

Aeeshah

Kijani

Kitten on couch

 

 

 

 

 

 

Kittens Layla week 5

Hallo allemaal,

Hier is de vliegende reporter uit Almere weer met de weekupdate. Deze week was een erg leuke week. Er waren een boel nieuwe dingetjes. Zo mochten we deze week veel buiten onze kooi spelen. Uiteraard is dat erg leuk en we hebben ook meteen erg veel ruimte. Alleen hebben we ontdekt dat de kamer wel weer afgesloten is. Naast de bank staat een heel groot obstakel dat iedereen kamerscherm blijkt te noemen en naast onze kooi staat een plank zodat we ook niet langs die kant weg kunnen. Erg ergerlijk om eerlijk te zijn. Gelukkig is de plank erg laag zodat we denk ik volgende week deze hindernis wel nemen.

We krijgen ook lekker veel pap en Anneke en Richard moeten iedere dag harder lopen omdat we iedere dag meer eten. De zakjes voer vliegen er door heen en de melk gaat net zo hard. Dat is jammer genoeg ook wel nodig omdat mams melk eigenlijk op is.

Er zijn gisteren ook foto’s gemaakt en we hebben ze lekker uitgelachen tijdens de foto-shoot zoals jullie hieronder kunnen zien, alleen Lubaya deed niet mee.

Groetjes,

Baba


Hi everybody,

This is your flying reporter out of Almere with a new weekly update. This week was a very good week, we discovered a lot of new things. We were allowed to play outside our kitten cage this week. That is a lot of fun of course. And outside the cage, the world is also a lot bigger. We only discovered that they closed of the living room. On one side there is a big thing everyone keeps naming a room-divider. And on the other side there is some kind of wooden board. Very annoying. Fortunately that one is not very big so most likely we will be able to climb over it next week.

We also get a lot of porridge and Anneke and Richard have to run faster every day as we eat more every day. The food and the milk is vanishing like snow in summer. Unfortunately that is necessary as moms milk is all finished in the meantime.

Yesterday was also photo day and we had a good laugh as you can see below. Only Lubaya did not play along.

Greetings,

Baba

 


Lubaya

Babangida

Aeeshah

Kijani


 

Kittens Layla Week 1-4 volgens Baba

Hallo allemaal,

 

We hebben even gewacht met ons verhaaltje totdat we zelf ons zegje konden doen. Dat scheelt Anneke en Richard natuurlijk erg veel tijd en dat vinden ze erg handig. Dat betekend wel dat jullie 4 weekjes in een keer moeten lezen.

Vanaf nu zal ik dus onze belevenissen op peppier zetten. Mijn naam is Babangida en ik ben als tweede geboren. Om te beginnen zal ik maar eens beginnen met ons voor te stellen.

Lubaya P., mijn zuster is als eerste geboren op 14 januari. Ze kwam om 10.55 uur ter wereld. Bij haar geboorte bleek het dat zij een poly meisje is waarbij zij 7/6/5/5 tenen heeft. Ze had nog niet veel zin om te komen en heeft zich geprobeerd vast te houden. Daarom kwam haar achterkant ook het eerste. Haar naam heeft ook nog een betekenis en dat is jonge leeuwin en dat typeert ook wel haar karakter. Ze is een echte doorzetter.

Babangida P., ben ik zelf. Ik kwam zoals gezegd als tweede aan en wel om 11.06 uur. Ik ben dus ook een poly en ik heb de allergrootste voeten van allemaal.  Ik heb 7/7/5/5 tenen en dat is natuurlijk erg handig. Mijn naam heeft ook een betekenis en die is man van het huis en aangezien ik misschien mag blijven, tja dan ben ik natuurlijk de man van het huis.

Aeeshah P. is als derde gekomen. Zij was er om 12.00 uur. Ook Aeeshah is een poly en heeft 6/5/5/5 tenen. Haar voeten zijn dus net iets kleiner dan de mijne. Zoals de naam ook al aangeeft is zijn dus ook een meisje. Haar naam heeft ook een erg leuke betekenis en die is leven. Ze is dan ook een erg levendig ding.

Kijani, mijn broer kwam als laatste om 13.06 uur. Omdat hij nog zat te wachten op zijn extra tenen duurde dat dus wat langer. Uiteindelijk kwamen de extra tenen dus niet en dus is hij geen poly (zielig hé). Ook zijn naam heeft een betekenis en dat is krijger. Uiteraard ben ikzelf veel dapperder, maar ja ik kan geen twee namen hebben.

 

Week 1

In week 1 is nog niet veel gebeurd. We hebben dan eigenlijk alleen maar honger en erg veel slaap. Als gevolg daarvan is dat natuurlijk ook onze voornaamste bezigheid. We groeiden allemaal redelijk goed (maar het kan altijd beter hoor ik Anneke & Richard zeggen), alleen Lubaya had wat meer moeite om op gang te komen. Maar zoals gezegd, ze is een echte vechter. Aan het eind van de week was het al wel zover dat we wat meer door onze werpkist. Vooral als mams niet kijkt natuurlijk, want die wil ons zo dicht mogelijk bij haar houden.

Week 2

Deze week is voor ons al veel drukker. Onze oogjes gaan open dus we kunnen nu ook zien wat voor kattenkwaad we uithalen. We racen al aardig door de werpkist heen waarbij we gelukkig nog op onze buikjes kunnen steunen. Onze pootjes moeten nog aan ons gewicht wennen en als onze buikjes van de grond komen dan staan we een beetje te schudden en dat schiet natuurlijk niet erg op als je snel wilt lopen. We zitten nog steeds aan de melk van mama en dat bevalt ons prima. Dat is namelijk altijd aanwezig en lekker op temperatuur. Om de bak hoeven we ons ook nog geen zorgen te maken. Ook dat wordt allemaal voor ons geregeld. Wel hebben we al door dat we al echte filmsterren zijn in onze eigen real-life soap.  De webcams draaien namelijk volop zodat iedereen ons in de gaten kan houden.

Week 3

Deze week was onze eerste week met grote gebeurtenissen. We hebben te horen gekregen dat we ons moeten voorbereiden, maar we weten nog steeds niet waarvoor. Spannend en irritant tegelijk zoals jullie wel zullen begrijpen. De eerste verassing kwam halverwege de week. Omdat Anneke & Richard vonden dat we nog veel harder konden groeien hadden ze iets “speciaals” bedacht. Ze hadden een of ander prutje gefabriceerd wat wij geacht werden te eten. Bah, bah, bah. Dat was het enige woord wat ik er voor kon vinden. En dan werd het ook nog eens in onze mondjes gepropt. Maar er is een oud spreekwoord (is mij verteld) dat “alles went” en dat klopt eigenlijk ook wel. We verorberden het goedje steeds beter, alhoewel we nog steeds wel geholpen werden. En geheel volgens plan schoot ons gewicht ook wat harder omhoog. Het is alleen wel heel vermoeiend dat groeien. Aan het einde van de week kwam nog wel de grootste verassing. Er werd ons gezegd dat we onze koffertjes moesten pakken. Omdat we natuurlijk nog niks hebben was dat snel gebeurd. Toen begon er ineens van alles te gebeuren. Als eerste werden in een keer onze camera’s weggehaald en dus ook onze laptop (met internet hihi). Daarna werd er iets geroepen over lampen voor het licht. En in enen …… werd het donker, het leek wel of we in een grote zak zaten, heel vreemd. Er werd met ons rondgerend en ik ben er nog steeds niet achter waar we overal geweest zijn. En toen was het in eens weer licht en was onze werpkist ineens weg, maar daar voor in de plaats hadden we ineens een grote kooi. Ook stonden er ineens van alle katten naar ons te kijken. En dan waren er ook nog van die vreemde wezens. Het waren geen katten en ze waren ook erg groot en ze roken ook nog eens vreemd. Het bleken dus honden te zijn, we horen daar dus bang voor te zijn, maar mij niet gezien hoor. Ik jaag ze zo de gordijnen in als ze lastig zijn. Dit was dus het einde van week 3.

Week 4

Na week 3 komt dus week 4 (ja ik kan al tellen hoor). Het eten gaat nu al een stuk makkelijker. Als het etenstijd is worden we een voor een bij de pap gezet. Dat is nog niet zo erg, lekker soppen en met onze poten in het eten stampen mmmmmmmmmmm. Maar daarna, word er eerst een of ander stuk papier langs onze gezichtjes gehaald en dan komt er een “snoetenpoets” doek. Daarmee worden onze snoeten weer schoongeboend, dat is toch niet te filmen. Alsof we onszelf niet kunnen wassen. En als klap op de vuurpijl komt die papieren doek weer om ons zogezegd weer droog te maken. Belachelijk allemaal, maar er is geen ontkomen aan. We hebben ook weer iets nieuws ontdekt. Helemaal achter in de kooi staat een bakje met houtkorrels en drie maal raden …. daar kun je heerlijk plassen (en de rest ook natuurlijk). In de loop van de week mochten we ook buiten de kooi rennen. Erg interessant allemaal, overal onderkijken en lekker rondrennen. Mam vond het wat wel eng allemaal, maar we zijn natuurlijk al erg groot. Wel is er deze week weer iets gebeurd waar we niet op gerekend hadden. Vanochtend kregen we in een keer iets in onze mond gestopt. Zeggen Anneke en Richard “zo het ontwormen is ook weer gebeurd”. Alsof wij wormen hebben, het idee!! Vanmiddag was er wel een leuke verassing. Er kwam visite en dat is natuurlijk altijd feest want dan mogen we weer uit de kooi. Toen we moe waren kregen we eten en moesten we weer naar bed. Ik heb toen maar gauw dit verhaaltje geschreven.

 

Groetjes en tot volgende week

Baba(ngida)

 

 


English will follow later this week

 

The big move / de grote verhuizing

Hello everybody,

 

Last Thursday the kittens were 3 weeks old and that is in our cattery the signal for “the big move”. We planned it in the weekend so that we can move everything on an as relaxed as possible manner. Today after lunch the time was there. First of all the lights for the webcam had to be installed. That immediately gave a practical problem because the extension cord for the power supply was broken. Luckily we had a spare one. After getting that one in the right place the light were fully functional.

Then the laptop had to be transported down together with the webcams. That was fortunately a piece a cake because you can keep the laptop running in the meantime.

Then the floor heating for the kittens had to be installed. That went also very smoothly.

 

And then finally it was the kittens turn to move to a bigger house. They were very relaxed and immediately liked their new home. A lot bigger so there is a lot more space to play.

After the kittens we escorted Layla P. to her new kingdom and she also approved it straight away. First the kittens needed a good wash of course and after that it was feeding time.

 

The webcam is running so have a look at http://24.132.4.245:8085 if you like. You can choose out of two different camera positions.

Greetings,

Anneke & Richard

 


Hallo allemaal,

 

Afgelopen donderdag waren de kittens 3 weken oud en dat is in onze cattery het startsein voor de “grote verhuizing”. We hebben de verhuizing in het weekend gepland om alles zo rustig als maar mogelijk te doen. Vandaag na de lunch was het zover. Als eerste moest het licht voor de webcams geïnstalleerd worden. Uiteraard was er onmiddellijk een probleem, het verlengsnoer was namelijk stuk. Gelukkig hadden we er nog een op reserve. Nadat die op de goede plaats gezet was deden de lampen het weer.

Daarna moest de laptop met de webcams naar beneden. Dat ging gelukkig heel makkelijk omdat de laptop niet uitgeschakeld hoeft te worden.

Vervolgens ging de vloerverwarming naar beneden en dat ging ook zonder problemen.

 

Toen uiteindelijk mochten de kittens naar beneden in hun grotere huis. Ze waren erg ontspannen en vonden het meteen leuk. Veel groter om te spelen namelijk.

Na de kittens moesten we nog even Layla P. naar beneden escorteren en ook zij gaf haar goedkeuring. Uiteraard moesten de kittens onmiddellijk goed gewassen worden en daarna was het voedertijd.

 

De webcams draaien dus kijk gerust op http://24.132.4.245:8085. Je kunt kiezen uit 2 verschillende camera posities.

Groetjes,

Anneke & Richard