Kittens Layla week 6 brought to you by Baba

Hallo allemaal,

Ik ben er weer met een update van ons leventje bij Anneke & Richard. Deze week was weer een erg drukke week voor ons. We moesten weer van alles ontdekken en uiteraard moesten we ons ook weer overal mee bemoeien.

Om te beginnen worden we al wat lastiger met het eten. Niet alles is meer goed genoeg voor ons. De kittenpap mag wat ons betreft wel wat meer smaak, dus daar moeten Anneke en Richard dan weer iets door heen doen om het op smaak te maken. Dat is lastig, maar ja, we zijn al eeeerg groot. Het grote feest begint natuurlijk pas als mamma’s eten opgediend wordt. Dat is altijd erg lekker. Het schijnt iets van Felina Porta 21 te heten en is natuurlijk veel duurder dan normaal blikvoer van de Appie en dus moet het ook wel veel beter zijn voor ons. Ondertussen roepen ze al af en toe dat wij hun de oren van het hoofd eten, wat natuurlijk onzin is want wij lusten helemaal geen oren.

We mogen ook al heel veel buiten de kooi komen om te spelen en dat is natuurlijk erg leuk. Kijani en ikzelf kunnen al met gemak op de bank komen. Mijn zusjes hebben daar wat meer moeite mee, maar die redden de klim ook al. De bank is lekker groot en lekker zacht. Uiteraard is het uitzicht ook veel beter als je lekker hoog zit. Lubaya is zelfs al een keer in slaap gevallen helemaal bovenop de bank.

Ik had vorige keer ook gezegd dat Anneke & Richard de kamer hadden afgeschermd met een plank en een kamerscherm. Ik had gedacht dat de plank de makkelijkste hindernis zou zijn. Ik moet bekennen dat ik mij daar vergist heb. Als je namelijk even tegen het kamerscherm duwt dan schuif je die zo aan de kant. Er ontstaat dan een kiertje en daar passen wij met het grootste gemak door heen. Af en toe krijgen we ook nog hulp van pap of van een van onze tantes. Die willen namelijk ook liever niet omlopen en die krijgen het scherm wel helemaal makkelijk aan de kant. Tja en dan is de wereld weer een stuk groter. De hele weg naar de plek waar ons eten wordt gemaakt is dan helemaal vrij en wij kunnen weer een stuk verder rennen. Achter de bank staat ook nog eens een erg vreemd ding. Het lijkt op een groot wiel en onze tantes lopen er dan in. Een van ons heeft het ook al geprobeerd en dat ging erg goed, maar toen tante Duvessa wou helpen was het wat lastiger, dat viel niet bij te benen en voor je het weet hang je op de kop. Gelukkig was Anneke in de buurt voor de redding.

Vandaag hebben we ook weer allerlei nieuwe speeltjes gekregen. Dat was vast en zeker om het schuldgevoel af te kopen. We kregen namelijk weer iets in onze mond gestopt met de mededeling “dat is goed voor jullie, het is tegen de wormpjes”. Daar ben ik het uiteraard nog steeds niet mee eens. Ik bleef maar roepen “IK HEB GEEN WORMPJES, GA WEG”, maar het mocht niet baten. Maar zoals gezegd, wel nieuwe speeltjes. Als eerste een tunnel waar we lekker door heen kunnen lopen en als tweede een soort speelveld met allerlei leuke dingen erop. Anneke en Richard hebben beloofd dat ze ons daar heel vaak mee laten spelen, dus op de webcam zal die wel te zien zijn en anders zorg ik er wel voor dat er foto’s komen.

Zo, het is weer tijd om te gaan. Volgende week is er weer een verslag van onze avonturen, eens kijken wat voor kattenkwaad we weer uit kunnen halen.

Groetjes,

Baba

 

 


  Hi everybody,I am back again with an update of our live with Anneke & Richard. It was a very busy week this week. We had to discover all sorts of things and of course we had to stick our noses in everything.To start of with, we are beginning to become more demanding concerning our food. Not everything is good enough for us. The kitten porridge could use a bit more flavour, so Anneke and Richard have to mix something into our porridge to get it a bit more tasty. That is a bit of a nuisance of course, but we are already soooo big. But the feast really starts when moms food comes to the table, that tastes very very good. Apparently it is something called Felina Porta 21, which of course is more expensive as normal canned food from the grocery store, so it has to be much better for us. In the meantime Anneke  and Richard are saying now and then that we “eat he ears from their heads” that is a Dutch saying, but nevertheless it is nonsense as we do not like ears for dinner (or lunch or breakfast).We are already allowed to play outside our cage a lot and that is a lot of fun of course. Kijani and myself already discovered how we can climb on the couch. For my sisters it is a bit of an effort to get on the couch to, but they also can get there. The couch is very big and very soft. The view is also a lot better up there. Lubaya already managed to fall asleep on top of the couch.Last time I also mentioned that Anneke & Richard blocked the living room with a board and a room divider. I thought that the board would be the easiest to master, but I was wrong. We found out that if you push against the room divider it moves and then you can very easily walk past it. Now and then we also get help from our dad or our aunties. They also do not like to get somewhere and then take the long route and they can push aside the divider even easier. And then the world gets a lot bigger. The road to the place where our food is being prepared is open. Behind the couch is also some strange thing. It looks like some kind of big wheel and our aunts are walking in there. One of us already tried that thing and it went very well, but when auntie Duvessa wanted to help it became a lot harder. She walks a lot faster and before you know it you are upside down. Fortunately Anneke was in the neighbourhood for a rescue.Today we got a lot of new toys. That was probably to ease the guilt, because They put something in our mouths together with the remark “that is good for you it is against the little worms”. Of course I still do not agree with that. I kept shouting “I DO NOT HAVE WORMS, GO AWAY”, but unfortunately that did not help. As already mentioned we got a lot of new toys. First we got a tunnel wher we can walk inside. Secondly we got a playing plaid with all kind of thing on there. Anneke en Richard promised that we could play a lot with these toys, so you can see them on the webcam, or I will have them take some pictures. So, it is time to go. Next week you can read the next report of our adventures and our mischief.Greetings,Baba
 
 
 


Lubaya

Babangida

Aeeshah

Kijani

Kitten on couch

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s